Dacht ik even mooi af te snijden. Jungle Paadje op en dan de eerste rechts. Ineens kan ik de weg vooruit en terug niet meer vinden. Er zijn geen wegen meer op google maps en mijn swahili is een beetje roestig. Met wild gezwaai maakt een vrouw mij duidelijk dat ik de berg af en dan weer op moet. Halverwege begrijp ik het geluid dat ze maakte, ik moet een krakkemikkig bruggetje over met de fiets. Daarna zo’n jungle watervalpad omhoog.
Lopend is zo’n pad al kloten. Met een fiets lastig en met een fiets met moker veel bagage ondoenbaar.
Terwijl ik probeer om niet weg te glijden, duw ik mijn fiets steeds 5 cm door en druk ik beide remmen hard in. Dit proces zou ik herhalen tot ik boven was. Halverwege de heuvel begeeft mijn achterrem het met een knal. Door het gewicht achterop mijn fiets kan ik de voorrem niet goed gebruiken en ik val net niet met fiets en al achterover, eenmaal de controle terug, glij ik langzaam weg. Na een gevecht van ongeveer een kwartier ben ik doorweekt en ben ik aan het overwegen hoeveel schade mijn fiets krijgt en of hij wel of niet in de rivier glijd als ik hem loslaat. Zonder mijn rem kan ik letterlijk de heuvel niet op of af met mijn fiets.
Op dat moment komt er een jongetje aan. Hij schrikt zich te pletter als hij mij ziet. Half bezweet met de fiets tegen de berg aan duwend probeer ik het jongetje duidelijk te maken dat ik niet eng ben. Uiteindelijk helpt hij mij de berg op. Nadat ik een koekje voor hem heb gekocht, kan hij ineens wel Engels verdomme.
